طراحی وب سایت

عنوان بازی: rayman: origins پلتفرم: xbox360, ps3, pc, wii, psvita, 3ds تهیه کننده: ubisoft montpellier ناشر: ubisoft سبک: سکوبازی دو بعدی امتیاز: 9
بازی های سکو بازی دوبعدی مدتی است که نشان داده اند براحتی می توانند در دل هر بازی کننده ای، جا باز کنند و با تمام قوا با بازی های بزرگ و پرخرج به رقابت بپردازند. این بازی ها روند بازی بسیار سرگرم کننده و معماهای جالب و کاربری آسانی دارند؛ به طوری که معمولا هر بازی کننده ای با هر سن و سال و جنسیتی می تواند این سبک بازی ها را بازی کند و از آن لذت ببرد. یکی دیگر از خوبی هایی که این سبک بازی ها دارد، کم حجم بودن محتوای آنهاست که این موضوع این اجازه را به سازندگان می دهد تا بتوانند بازی هایشان را برای پلتفرم های مختلف عرضه کنند. بازی های لیمبو، سوپرمیت بوی و braid نمونه های بارزی از تعریف فوق هستند. اولین بار سال 1995 بود که با ریمن آشنا شدیم و آنقدر این شخصیت و کارهایش جالب بود که خیلی زود نزد بازی کننده ها محبوب شد. بعد از آن بود که بازی های مختلفی با نام ریمن منتشر شد؛ ولی خود ریمن، شخصیت اصلی آن بازی ها نبود. البته تمام شخصیت هایی که به این بازی اضافه می شدند، خلاقانه و دوست داشتنی بودند. امسال بعد از حدود 16 سال شرکت یوبیسافت تصمیم گرفت ما را به ریشه های بازی ریمن بازگرداند و به همین دلیل بازی «ریمن: ریشه ها» را عرضه کرد.
بدون شک اولین نکته ای که در این بازی نظرتان را جلب خواهد کرد، طراحی هنری آن است. از همان ابتدا رنگ بندی میخکوبتان می کند بخصوص اگر صاحب نمایشگر خوبی هم باشید. پا به هر محیطی می گذارید احساس می کنید که در حال ورق زدن دفتر نقاشی یک هنرمند چیره دست هستید. شخصیت ها به قدری خوب و زیبا طراحی شده اند که تا مدتی دوست دارید در همان محیط ابتدایی بازی که شخصیت ها را معرفی می کند، بچرخید و کارایی های شخصیت ها را بررسی کنید. همچنین علاقه خواهید داشت تا مرتب به دم رئیس شخصیت ها آویزان شوید تا صدای بوداگونه بامزه اش را بشنوید. باید بدانید که تمام جزئیات محیط پویا هستند و رنگ خوش زندگی را در آنها مشاهده می کنید. سازندگان نشان دادند که تکنیک های انیمیشن را هم بخوبی بلدند و در تمام صحنه ها، 12 اصل انیمیشن را کاملا رعایت کرده اند و به همین دلیل است که با یک اثر هنری تمام عیار رو به رو هستیم. جالب است که اسم موتوربازی، یوبی آرت (ubi art) انتخاب شده است که با این تفاسیر اسم بسیار درستی به نظر می رسد.
داستان در بازی های این سبک معمولا بهانه ای برای پیشبرد روند بازی است و هیچ وقت نمی توان انتظار داستانی پیچیده از این بازی ها را داشت. داستان بازی ریمن هم از این قاعده مستثنا نیست و بسیار ساده و کوتاه و البته تکراری است. نیروهای تاریکی به دنیای بازی ما حمله کرده اند و ریمن و دوستانش باید جلوی آنها را بگیرند و خرگوش های صورتی کوچولوی دوست داشتنی را که شبیه شکلک های یاهو مسنجر هستند و الکتون (electoon) نام دارند، نجات دهند. برای این کار چند راه وجود دارد؛ اول این که در حین مراحل یک سری مکان های مخفی وجود دارد که باید آنها را پیدا کنید و با از بین بردن دشمنان نگهبان، الکتون ها را نجات دهید. راه دوم جمع آوری پرنده های طلایی رنگ است که در این بازی نقش سکه را بازی می کنند. به ازای تعداد مشخصی از این پرنده های طلایی که جمع می کنید، در انتهای بازی الکتون به دست می آورید. جمع کردن این پرنده ها راهکارهای مخصوص خود را دارند. مثلا بعضی هایشان بلافاصله که آزاد می شوند، به هوا می روند و اگر زود نجنبید از دستشان خواهید داد یا با گرفتن ملکه پرنده ها، آ نها از زرد به قرمز تغییر رنگ داده و با خواندن آوازی، شادی خود را ابراز می کنند و آنجاست که هر کدامشان را بگیرید 2 برابر حساب می شوند. در مکان های خاصی از نقشه که معمولا دسترسی به آنها هم کمی سخت است، سکه های درشتی وجود دارد که هر یک از آنها شامل تعداد زیادی پرنده زرد می شوند. این سکه ها برای آزاد کردن همه الکتون ها ضروری هستند. جمع آوری حداکثر الکتون ها و همچنین گذراندن هر مرحله با کمترین زمان ممکن، ارزش تکرار بازی را بسیار بالا برده است. همچنین با آزاد کردن مقدار مشخصی از الکتون ها مراحلی از بازی آزاد می شوند که با تمام کردن آ نها به الماس های کمیاب بازی می رسید. طراحی مراحل بازی هم دست کمی از طراحی هنری آن ندارد و بسیار متنوع و خوب است. علاوه بر مراحل سکوبازی که تلفیقی از حل معماهای معقول و عکس العمل های سریع با استفاده از المان های این سبک است، مراحل اکشن دو بعدی از چپ به راست هم داریم که شبیه بازی مهاجمان مرغ طراحی شده اند، بخصوص که غول آخر آن مراحل، یک مرغ بزرگ است. جالب اینجاست که دشمنان هم خیلی خوب و با مزه طراحی شده اند تا جایی که بعضی وقت ها دوست ندارید آنها را از بین ببرید.
با گذراندن هر مرحله یک شخصیت جدید در منطقه شخصیت ها آزاد می شود که می توانید مرحله بعدی تان را با وی بازی کنید و از حرکات و رفتارهایش لذت ببرید. بدون شک صداگذاری عالی بازی که با جو طنز آن کاملا همخوانی دارد هم نقش عمده ای در باورپذیرتر کردن شخصیت ها و لذتبخش تر کردن بازی دارد. کسانی که بازی میان فرشته و شیطان را بازی کرده باشند، با ساخته های کریس هرول آشنایی کامل دارند. کریس، سازنده قطعات موسیقی این بازی است و باز هم مثل همیشه خیلی خوب از عهده این کار برآمده است. یوبیسافت تبلیغات زیادی در مورد بخش چندنفره این بازی انجام داده بود ولی بعد از انتشار آن متوجه شدیم که این بخش محدود به حالت آفلاین خواهد بود و بخش آنلاین ندارد. البته همان بخش آفلاین به اندازه کافی جذاب است. فقط کافی است با یکی دوتا از دوستانتان دور هم جمع شوید و با طلسم کردن همدیگر و انجام کارهای جالب، یکی از مفرح ترین بازی های چندنفره خانگی این نسل را تجربه کنید. نتیجه این که با یکی از بهترین بازی های سکوبازی دو بعدی این چند وقت روبه رو هستید و در زمانی که اکثر بازی های این روزها درجه سنی بالایی دارند و از خشونت زیادی برخوردار هستند، این بازی روح تازه ای به بازی کننده ها می بخشد و شادابی و طراوت را به کنسول هایتان برمی گرداند. پس هر کنسولی دارید، معطل نکنید. این بازی را تهیه کنید و مدتی سرگرم شوید.
فرهنگ هدایتی

منبع : جام جم آنلاین  تاریخ : 4   دی   1390  شاخه : بازی